Anneleen in Brazilië

Eerst en vooral: heel fel bedankt aan iedereen die een kerstkaartje gestuurd heeft!! Toen ik thuiskwam van mijn reis lagen er maar liefst 11 kaartjes en brieven op me te wachten dus daar was ik superblij mee! :)

De noordoostenreis was echt… waaaauww, maravilhosa!!! Echt een zalige reis waarbij ik de mooiste stranden en de bekendste steden van dit land heb mogen bewonderen. Er hing ook een superleuke sfeer in de groep en ik heb veel nieuwe mensen leren kennen… De afgelopen maand is er eentje om nooit meer te vergeten!!

Het begon dus allemaal toen Oskar en ik aankwamen in Sao Paulo (3 jan) met het vliegtuig. Normaal gezien stond er ons dus iemand op te wachten van BeloTours om ons naar het hotel te brengen, maar typisch, er was niemand te zien. Geen probleem, op z´n superbraziliaans zijn Oskar en ik op ons gemakje de luchthaven wat gaan verkennen (monsterluchthaven, veel leuke winkels), geld gaan afhalen, nog wat oude dollars gaan wisselen en daarna werd het dan toch eens tijd om mijn noodtelefoonnummers erbij te halen en wat telefoontjes te plegen. Enfin, dat was dus een ramp, die hele lijst telefoonnummers, want je moet daar altijd zo wat extra nummertjes bijzetten afhankelijk van naar welke staat je belde, en daar konden we toch niet zo goed aan uit. Ik kon zelfs niet naar Izabel bellen dus ik zat ondertussen wel met m´n handen in het haar – en Oskar was ook geen grote hulp – en toen, ik was aan een zoveelste telefoonpoging bezig, had Oskar z´n naam op de intercom gehoord. En twee minuten later werd ook mijn naam afgeroepen! Stel je voor, in zo´n grote luchthaven, dat is me dus nog nooit overkomen! Maar kom, wij naar de infobalie gesneld en ik vroeg nog aan de vrouw achter de balie wie onze naam had afgeroepen, maar de kerel van BeloTours tikte me al op de schouder en had m´n valies al in z´n handen om mee te dragen naar de auto. Vriendelijke mensen van BeloTours dacht ik al, tot ze ons nog 80 RS aanrekenden voor het vervoer van de luchthaven naar het hotel! Gelukkig waren we met twee, konden we de prijs nog delen. Dan in het hotel aangekomen kwamen we meteen andere uitwisselingsstudenten tegen en hebben we nog de hele avond domme spelletjes gespeeld! De sfeer was gezet!:)

Zondag (4 jan) hebben we de hele dag in de bus gezeten, maar de bus – de ASS-bus haha wat een naam he! – was supercomfortabel met zetels die je goed kan platleggen en een tv-scherm voor je neus, dus het was nog niet zo erg. ´s Avonds aangekomen in Brasilia en de volgende dag (5 jan) citytour! We hebben veel gebouwen gezien, alleen maar gebouwen eigenlijk, maar ik was eigenlijk echt wel verbaasd wat een moderne stad Brasilia wel niet was. Lijkt heel Europees met al die architectuur-kunstwerken. We zijn ook nog een kijkje gaan nemen naar president Lula z´n huis (amai wat een villa) maar mr president himself zijn we uiteraard niet tegengekomen.

Dinsdag weer busdag (6 jan) en dan aangekomen in Lencois...in de gietende regen. Het bleef maar regenen – sommige hotelkamers waren al overstroomd – en de mensen van het hotel zijn één voor één al onze koffers met een paraplu uit de bus moeten gaan halen. Woensdag (7 jan) was het wel al opgeklaard en hebben we de voormiddag vrij gekregen om het stadje te ontdekken. Superschattig stadje!! Deed me heel erg aan Frankrijk denken, met van die kleine kasseien-straatjes en overal leuke restaurantjes en gezellige souvenierwinkeltjes. Wel supertoeristisch, maar dat stoorde me echt niet. In de namiddag zijn we dan naar watervallen gewandeld waar ook een natuurlijke glijbaan was, maar omdat het de avond ervoor zo fel geregend had, was de stroming er te sterk dus dat hebben we niet kunnen doen. Maar het was hoedanook een leuke dag, want we konden nog altijd gewoon in de watervallen gaan zitten :)hihi. Donderdag dan (8 jan) zijn we naar grotten gegaan waar een gids ons heeft rondgeleid en waar het echt pikdonker was, dus het was van dicht bij de gids te blijven vermits die als enige een lantaarn had! Eventjes ook alle lichten uitgedaan om te zien hoe donker die grot eigenlijk wel niet was, dat had ik ervoor ook al door, ik was al twee keer bijna gestruikeld over een steen of iemand anders z´n voeten. Daarna zijn we een berg opgeklommen – ik weet de naam echt nietmeer! – maar het was een hele hoge we hadden er dus wel een indrukwekkend uitzicht. Veel gewandeld die dag, het was heel vermoeiend maar ´s avonds toch nog genoten van een capoeirashow en een beetje capoeirales! Superleuk… om naar te kijken, zelf ben ik toch niet zo´n talent :)haha.

Daarna weer een dagje busdag (9 jan). Ok, wel geen hele dag dit keer want in de namiddag zijn we nog een schildpaddenproject gaan bezoeken ‘Projeto Tamar’. Vond ik eigenlijk niet zo speciaal, maar het was wel eens leuk om te zien. Ik heb er ook voor de eerste keer sinds ik hier in Brazilie woon het strand gezien!! Whooo, super, het was wel niet meteen het mooiste strand, maar ik was wel wat euforisch :)hihi. Ik ben altijd al een grote fan geweest van zon, zee en strand! Zaterdag (10 jan) in Salvador was ik dan ook superblij toen we met een boot naar een verlaten eiland gingen en wauw… Paradijs gewoon!!!! Het leek wel of we op het eiland van Lost gestrand waren! We moesten van de boot springen en naar de kust zwemmen om op het strand te geraken en terug naar de boot zwemmen als je je spullen nodig had. Een klein bootje heeft dan ons eten naar het strand gebracht en dan hebben we een picnic gehouden! Echt een zalig dagje strand! Zondag (11 jan) was het tijd voor de citytour. We hebben eerst Mercado Modelo bezocht, een marktje waar heel wat toeristen de typische souveniertjes uit Bahia komen shoppen. Vervolgens de bekende lift genomen die het lage stadsgedeelte van Salvador met het hoge verbindt. De gids wees ons nog even de belangrijkste kerken en standbeelden aan en daarna konden we onze eigen gang gaan en de stad verkennen. Dit was ongetwijfeld de mooiste stad van de reis!! Om ons bezoek aan de hoofdstad van Bahia nog mooi af te sluiten, gingen we ´s avonds nog naar een optreden van Carlinhos Brown. Hij heeft het als arme jongen tot een grote Braziliaanse beroemdheid gemaakt en de show was echt geweldig. Een voorproevertje op carnaval en we hebben dus ook superveel gedanst! Echt een superfijne avond!!

Maandag (12 jan) weer een busdagje richting Recife! Dinsdag (13jan) zijn we meteen naar een beroemd strand in de buurt getrokken: Porto de Galinhas. Geweldig mooi strand en in het stadje kon je de meest schattige winkeltjes vinden. Weer een geslaagd dagje zon, zee en strand dus! :) Woensdag (14 jan) weer citytour om de stad te verkennen, maar dit was veruit de saaiste citytour van de hele reis. In het centrum viel niet veel te zien vond ik en ons namiddagje in het museum van de kunstenaar Brennand was al helemaal slaapverwekkend maaar…onze avondactiviteit maakte wel alles goed :)! We gingen immers voor een avondje carnaval vieren in hét carnavalstadje Olinda! We vormden onze eigen carnavalgroep en onze gids Bernardo had voor een bandje gezorgd om ons te begeleiden door de straten. Daar hebben we de hele avond gedanst tussen 3 levensgrote poppen die ook mee liepen in onze stoet :)haha Superavond!

Donderdag (15 jan) iedereen weer op de bus, klaar voor ons volgend avontuur in Fortaleza!!! Vrijdag (16 jan) hebben we lekker relaxed op het strand in Fortaleza. Je kon er een massage op het strand laten doen – daar zei ik natuurlijk niet nee tegen :)hehe – en ik heb er ook paardgereden! Mijn paard had wel een eigen willetje en wou de hele tijd de zee inlopen, maar gelukkig was er nog een begeleider bij die wat controle had en ook doof bleek te zijn voor mijn geschreeuw haha:). In zee gaan zwemmen was wel geen optie vandaag, de golven waren echt wild. Oskar kwam zelfs het water uit met bloed op z´n hoofd, ik weet ook niet juist hoe ie dat voor elkaar gekregen heeft maar ik denk dat hij met z´n hoofd tegen de zeebodem geschuurd heeft ofzo… Dikke witte pleister erop en het was opgelost! :)

Zaterdag (17 jan) zijn we terug vertrokken richting Jericoacoara. We konden wel niet tot in het stadje zelf geraken met onze ASS-bus dus die hebben we dan moeten inruilen voor de Turtle-bus (een rammelding waar schildpadden op geverfd stonden) en twee jeeps. Dus met onze nieuwe, avontuurlijke voertuigen zijn we na een tochtje door de duinen aangekomen in Jericoacoara. De volgende dag (18 jan) was echt een triestige dag… De hele dag heeft het geregend. We hadden de hele dag vrij gekregen, maar er was echt niks te doen door die regen. We zijn nog naar het strand gegaan, maar al rennend naar het hotel moeten terugkeren in de gietende regen. In de namiddag ben ik dan maar met een vriendin naar een internetcafé getrokken omdat er toch niets anders te beleven viel. ´s Avonds toen het dan toch eindelijk wat gestopt was met regenen zijn we het stadje gaan verkennen: supergezellig! Maar wel heel toeristisch, de prijzen lagen vaak ook dubbel zo hoog als in de andere steden. Maandag (19 jan) zijn we er op uit getrokken voor een jeeptochtje! Zalig en supermooi uitzicht! De duinen in Jericoacoara deden me denken dat ik in de woestijn beland was en smiddags zijn we even gaan uitrusten bij een zoet meertje! Om dan de dag nog mooi af te sluiten hebben we nog forro-les gehad. Forro is de typische dans van het noordoosten. Ik bakte er weer niet te veel van maar heb me wel geamuseerd :)!

Dinsdag (20 jan) weer een busdagje richting Natal. Woensdag (21 jan) hebben we in de voormiddag het ford van Natal bezocht en daarna zijn we lekker gaan relaxen in het hotel. Ik heb de hele namiddag heen en weer gelopen van de sauna naar de jacuzzi en terug. :)haha Echt heerlijk!

Donderdag (22 jan) iedereen de bus op om ´s avonds in Aracajú aan te komen, er te blijven slapen en vervolgens terug vroeg op te staan voor nog een busdagje! Onze eindbestemming was namelijk Itacaré en dat lag niet bij de deur. De busrit liep zelfs zo erg uit – door een gescheurde band ofzoiets – dat we pas om 6 uur smorgens aankwamen. De volgende dag (24 jan) hebben we dan vrij gekregen zodat we wat konden uitrusten, maar het was echt te mooi weer om de hele dag in bed door te brengen! Dus om 9 uur terug opgestaan en met een paar anderen erop uitgetrokken om het strand en het stadje te verkennen. Toen we terug in het hotel aankwamen had onze gids Bernardo een loting gedaan over wie mee mocht naar een ander strand. Een experiment waarbij zeven mensen van onze groep de ´testpersonen´ waren en als het een succes was, zou het volgend jaar in het programma verwerkt worden. Ik was er niet bij, maar vond het prima om lekker te chillen aan het strand van Itacaré. Het was eigenlijk een heel vuil strand, maar ik heb me er prima geamuseerd. Je had er wel nog een mooi uitzicht en ik heb ook een (nep)tattoo laten zetten!! :) haha Je zal het later wel op de foto´s zien! Zondag (25 jan) dan zijn we naar het strand Itacarezinho getrokken en wauuw… dat was echt het mooiste strand van de hele reis!!! We zijn er de hele dag gebleven en hebben nog een wandeling gemaakt naar twee andere, kleinere stranden die halfverlaten waren! Echt supermooi, was de beste stranddag van de hele reis! Ik wil er zeker nog eens teruggaan!! :)

Maandag (26 jan) terug busdag en ´s avonds aangekomen in ons hotel in Arraial d´Ajuda. Dinsdag (27 jan) zijn we meteen een bezoekje gaan brengen aan het supertoeristische, naburige stadje Porto Seguro. Rustig dagje om souveniertjes te kopen en in de namiddag lekker uitrusten op het strand! ´s Avonds moesten we dan toch nog eens tijd maken voor een feestje! Het was niet goedkoop, maar met de taxi, met de boot en nog eens met de taxi kwamen we vanuit Arraial d´Ajuda aan op onze feestbestemming in Porto Seguro! Zalig gedanst tot smorgens vroeg en een paar uur later (28 jan) stapten we al de bus op richting Trancoso (ook niet zo ver van Arraial d´Ajuda) om er nog eens een lekker relaxdagje op het strand van te maken. Supermooi strand met helderlblauw water! Ik heb echt genoten van deze dag!!

Donderdag (29 jan) kon iedereen lekker slapen op de bus, want we kwamen ook dit keer snachts pas aan in…Rio de Janeiro!!! Vrijdag (30 jan) hadden we een druk schema voor de boeg, dus smorgens al vroeg terug opgestaan om de stad te verkennen. Onze gids leidde ons langs kerken en standbeelden, rustige straatjes en de drukke winkelstraten en het chique café Confeitaria Colombo! In de namiddag brachten we een bezoekje aan het HardRockCafé en we beklommen Pão de Açúcar (2 hoge bergen die naast elkaar liggen en je een supermooi uitzicht over de stad geven) met de speciale liftjes. Om de dag nog goed af te sluiten, konden we ons danstalent nog een showen in de Samba- en Funkles! Geweldige dag in Rio! Dan ons allerlaatste dagje (31 jan) zijn we de beroemde Cristo Redentor gaan bezoeken – echt wel een indrukwekkend beeld als je er zo naast staat! – en daarna zijn we naar het strand van Ipanema getrokken! Nog even uitrusten daar en daarna richting Maracanã – het beroemde voetbalstadion van Rio - voor een voetbalmatch van Fluminense tegen Resende. De sfeer was echt geweldig, zeker toen onze ploeg (Fluminense) wat goals begon te maken! :) En dan was er de laatste avond al, voor iedereen terug naar huis zou vertrekken… Normaal zouden we nog naar een optreden in het HardRockCafé gaan of anders zou Bernardo wel een zaaltje voor ons regelen dat we nog wat samen konden zijn met de hele groep… In plaats daarvan was Bernardo ziek en er was niets geregeld en iedereen zat zowat verspreid in het hotel… Dus het was eigenlijk een trieste laatste avond… Maar dat weegt natuurlijk niet op tegen de 30 andere fantastische dagen van de reis!!! :)

De volgende dag (1 febr) moest iedereen terug afscheid nemen van elkaar en ja, er zijn toen wel wat traantjes gevloeid… Daarbij kwam nog eens dat Oskar en ik ons vliegtuig richting Campo Grande gemist hadden – de bus die ons tot op de luchthaven in Sao Paulo bracht, was een uur te laat aangekomen – maar gelukkig heeft onze ´chaperone´ Joao Paulo (lees ex-AFS-student die de hele reis gratis mag meedoen en dan ook nog eens niks moet doen, buiten flirten met de monitrice ;)hehe jaa twas me er eentje die Joao Paulo!!) ons goed geholpen. We hebben wel weer een 440 reais extra moeten betalen voor onze nieuwe vlucht, dus dat was wel een tegenvaller. Maar toen we uiteindelijk aankwamen in het vertrouwde Campo Grande stonden Izabel en Lizziane ons al met open armen op te wachten en ze leken echt blij ons te zien, ook al hadden ze door onze gemiste vlucht de hele namiddag nog op ons moeten wachten. Toen ik thuis kwam in Nioaque voelde ik me ook echt thuis. Heel fijn gevoel, ik heb dus ondertussen m´n plekje toch al gevonden hier. :)

Lizziane is ook niet blijven stilzitten deze maand zo bleek, want ze had meegedaan aan een ingangsexamen Publiciteit en Propaganda waarbij ze supergoede resultaten behaalde, dus zij gaat vanaf maandag studeren in Campo Grande! Ik ben zoooo blij voor haar he, maar wel wat spijtig voor mij dat ik nu ´enig kind´ ben in Nioaque. Maar we zullen haar wel elk weekend gaan bezoeken daar of zij komt naar Nioaque. Mijn school begint pas de 16de februari dus ik ga volgende week nog eens mee naar Campo Grande om te helpen haar kot op orde te brengen. Ik kijk er wel een beetje naar uit dat de school begint, want sinds ik zo terug thuis ben van de reis verveel ik me hier wel wat. Ik ben dit jaar ook van plan om actief de lessen mee te volgen hier zodat ik me al iet of wat kan voorbereiden om er volgend jaar terug in te vliegen… Maar nu nog even genieten van het mooie weer, het zwembad in de tuin en een (portugees!) boekje! :)

Hele dikke zoenen en… nog veel plezier daar in de sneeuw! :)hehe