Anneleen in Brazilië

Ongeveer drie weken geleden heb ik afscheid moeten nemen van Brazilië en iedereen waar ik het afgelopen jaar mee gestudeerd, gereisd en gefeest heb...

Het afscheid was dus heel zwaar, de dag dat ik naar huis moest zijn er meermaals traantjes gevloeid... Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe dankbaar ik iedereen ben die tijd vrijmaakte voor de gringa die elke uitleg twee keer moest krijgen om het te begrijpen, die 101 vragen had over elk detail en die soms toch zo verschrikkelijk koppig kon zijn! Ik mis iedereen ontzettend, maar samen met het afscheid, stond er me ook een blij weerzien te wachten...

Op de luchthaven van zaventem nl.: het blije weerzien had gele en groene t-shirten aan, stond me op te wachten met een mooie braziliaanse vlag en kwam me al rond de nek gevlogen toen ik nog niet goed de gate buiten was :)haha Ik heb het natuurlijk over mijn familie, die ik toch ook zo fel gemist had.

Mijn avontuur is dus al op z´n einde gelopen, maar volgend jaar mag ik wel dat van m´n zusje vanop de eerste rij meevolgen, zij trekt voor een jaartje naar Ecuador en laat haar beste verhalen achter op haar blog: http://lauranneinecuador.skynetblogs.be

Mil beijos e abraços pra todo mundo... en bedankt voor iedereen die een heel jaar mijn avontuur heeft meegevolgd via deze blog!

Om te beginnen een toch wel belangrijke mededeling... Sinds donderdag 30 april ben ik trotse eigenares van een... Braziliaanse identiteitskaart!!! Het is er wel een speciale voor vreemdelingen en vervalt al binnen twee maanden, maar toch een leuk `hebbedingetje´ he J Eigenlijk gingen we enkel daarvoor naar Campo Grande, maar Oskar en ik hebben er nog een leuk shopnamiddagje van gemaakt. Ja Oskar was er ook bij want hij dacht dat zijn identiteitskaart ook al klaar was maar de zijne is pas voor 1 juli, twee dagen voor hij naar huis vertrekt haha, ocharme... We hebben ook nog een stop gemaakt bij de cinema waar we de film Pressagio gekeken hebben.. Ja ik weet de Engelse titel weer niet, maar het is met Nicolas Cage en het was geen aanrader! De hele film is eigenlijk wel spannend maar als dan op het einde alle mysteries verklaard moeten worden, daalt er opeens een ruimteschip uit de hemel neer dat een antwoord geeft op alle onbeantwoorde vragen.

Toen we dan nog dezelfde dag thuiskwamen van Campo Grande bleek dat Lisa (een AFS´er uit Duitsland die sinds februari in Nioaque verblijft) problemen had in haar gastgezin en omdat mijn gastmama haar counselor is, mocht ze voorlopig bij ons blijven logeren! Ze is uiteindelijk maar twee weekjes gebleven, maar het was echt super! We hebben pannekoeken gemaakt en chocoladecake... En het was gewoon supergezellig om met twee uitwisselingsstudenten onder 1 dak te leven!

Na onze shoppingnamiddag zijn we ook tijdens het weekend niet blijven stilzitten! Er was namelijk een `Festa da Lingüiça´ (feest van de worst, jawel) in Maracajú dat we echt niet mochten missen. Mijn gastmama vertelde me dat de worst uit Maracajú echt wereldberoemd is én superlekker... Met dat laatste was mijn maag het wel niet eens, want ik heb er serieuze buikpijn aan overgehouden. En mijn gastmama Izabel trouwens ook haha J Na de eerste dag hadden we dus al genoeg van die worst gehad en gingen we enkel nog naar de feestwei voor de leuke shows en andere lekkernijen (churros bvb, dat is een gefrituurd deeg met chocolade erin mmmm). Uiteindelijk is het dus wel nog een gezellig weekendje geworden, ik heb me echt wel geamuseerd! J

Nog geen weekend later (zondag 10 mei) stond moederdag al voor de deur en natuurlijk houden ook de Braziliaanse mama´s ervan om in de bloemetjes gezet te worden! Ik heb de hele zaterdag ontbijtkorven zitten te monteren om in de winkel te verkopen en in de namiddag de winkel opengehouden. Bij mijn buurmeisje thuis zaten dan zowat al mijn klasgenootjes pizza te maken om te verkopen voor hun `prom´ - wat ik dus helaas ga moeten missen. Supergezellig weekendje was het en Izabel was superblij met mijn chocolaatjes (niet uit Belgie, maar toch lekker ;) ) Feliz dia das mães!

De dinsdag daarna hadden we om de een of andere reden weer een verlofdag (ik ben al vergeten waarom) en dat kwam dus perfect uit om de boerderij van een vriendin uit mijn klas (Viviany) te verkennen! Oskar en Lisa waren ook van de partij en er was slechts 1 probleem... Izabel ging ons normaalgezien met een auto van het werk sturen maar uiteindelijk bleek dat enkel de ambulance was overgebleven dus dat was geen optie he (stel je voor haha). Taxi dan? Juist ja, maar in dit dorp is de enige vorm van taxi... Mototaxi! J haha Drie moto´s en 7 kilometer verder eindelijk aangekomen en we hebben er een superdagje zwemmen in het meer en paardrijden van gemaakt! Echt zaaaaalig en voor even wou ik dat ik ook op een boerderij woonde!

Maar geen tijd om daarover te piekeren want ik had een vliegtuig te halen richting São Paulo! Niet onmiddellijk natuurlijk, ik heb eerst nog even het feest van de heilige rita meegepikt, onze stadsheilige. Elk jaar worden er drie dagen feest voor haar georganiseerd door de katholieke kerk en iedereen kijkt er erg heel fel naar uit. Ik heb wel maar 1 dagje kunnen feesten want zondag 24 mei vertrokken Gisele en ik dus voor twee weekjes naar deze supergrote en o zo coole wereldstad! Gisele is de vriendin van een neef hier en ze is 100 procent paulista! Ze woont nog maar 3 jaar in Nioaque en af en toe gaat ze dus terug om haar familie en vrienden te bezoeken. Echt een geweldige dame die heel veel moeite heeft gedaan om me al die mooie dingen in haar stad te tonen... Even overlopen wat we allemaal gedaan hebben...

We zijn onze week goed begonnen met maandag een shopuitstapje in Lapa. Dat was dicht bij het huis van Gisele haar ouders en zus(superlieve mensen trouwens) en dat is gewoon een druk winkelcentrum in São Paulo. We zijn ernaartoe gewandeld, maar een shoppingnamiddag is uitputtend dus de terugweg hebben we per bus gedaan. Wist je dat je in São Paulo in de rij moet gaan staan voor op de bus te mogen? Dat is nog eens een uitvinding, dan geraak je er tenminste zonder kleerscheuren op (gene zever, probeer maar eens een S4 in Heers te nemen op maandagmorgen).

Dinsdag (26 mei) nog maar eens shoppen (dat komt ervan als je in Nioaque woont en nooit koopjes kan doen). Dit keer op Bras, waar ze supergoedkope kleren verkopen en waar veel handelaars uit Nioaque aankopen komen doen! Ons vervoermiddel van de dag was de metro en jawel, zelfs in de metro staan er hekken zodat iedereen netjes in de rij kan gaan staan... Beleefde mensen toch hier in São Paulo... niet?

Woensdag was eerder een rustig dagje en toen heeft Gisele mij meegenomen om een Braziliaanse film te kijken: Divã! Supergrappige film over een vrouw  die op haar veertigste, vijftigste scheidt van haar man en het vrijgezellenleven herontdekt.

Donderdagvoormiddag ben ik met gisele´s mama naar een fruitmarktje geweest waar ik zoveel fruit geproefd had dat ik geen honger meer had voor het middageten en snamiddags ben ik met Gisele een bezoekje gaan brengen aan Estaçao Ciencia, een museum dat eigenlijk wat lijkt op Technopolis.

Vrijdag hebben er nog eens een shopdagje van gemaakt (het was alweer te lang geleden), op 25. Dat is een straat die `25 de março´ noemt maar iedereen zegt kortweg 25. De leukste oorbellen, kettingen, armbandjes en zonnebrillen koop je hier! De straatverkopers geven je de beste prijs, maar als de politie eraan komt moeten ze snel snel hun spullen wegbergen want namaak mag niet meer verkocht worden... ´s Avonds zijn we nog gezellig uitgeweest naar een sambafeestje om het weekend goed te beginnen natuurlijk! J haha

Zaterdag heeft Gisele me het `Museu da língua portuguesa´ leren kennen en ik was er echt dol op! Het was niet enkel over de portugese taal, maar ook over het frans en er speelde zelfs een video over België. Die ging over hoe het Waals evenwaardig is aan Frans en er werden dus wel degelijk Walen aan het woord gelaten, met portugese ondertitels erbij! J ´s Avonds hebben we dan nog een stapje in de wereld gezet in Villa Madalena! Superleuke afsluiter voor een geweldige dag!

Zondag zijn we dan naar het Museu Paulista getrokken met Gisele´s mama en nichtjes. Dat is eigenlijk een huis waar de ontdekker van Brazilie zijn intrek genomen had x aantal jaren terug, maar nu is het een museum. Toen we er aankwamen bleek wel dat het gesloten was, maar dat kon ons humeur natuurlijk niet verpesten en we hebben er nog leuke foto´s getrokken in de prachtige tuin! Om het weekend dan nog mooi af te sluiten hebben we ´s avonds nog een bezoekje gebracht aan Escola de Samba, waar ze nu al carnaval voor volgend jaar aan het voorbereiden zijn! Impressive en daar zijn dus ook heel wat supergoede dansers te bezichtigen!

De nieuwe week zijn we heeel rustig gestart met een dagje lekker niets doen (maandag 1 juni), maar dinsdag stonden we alweer klaar om nog een museum te gaan bezoeken en dit keer over kunst. Het MASP is een museum op de drukke, beroemde Avenida Paulista en je kan er werken van onder andere Renoir, Dali, Picasso, Van Gogh, Monet, Manet, Modigiliani... bezichtingen. Indrukwekkend als je dus van kunst houdt, maar eerlijk gezegd waren Gisele en ik er snel uitgekeken en we hebben dus nog maar een wandelingetje langs de winkels van de drukke Avenida gemaakt.

Woensdag nog eens langs 25 gegaan (want we houden toch zo van shoppen Jhaha) waar de politie echt strenger dan ooit de arme straatverkopers te grazen nam. Maar als ze even verdwenen, kon je weer voor minder dan 10 euro je eigen RayBan kopen, dus we hebben ons er toch niet verveeld nee Jhaha

Donderdag was ons laatste dagje al aangebroken en terwijl Gisele een cursus ging volgen, heb ik met haar mama een superlekkere chocoladecake gemaakt! Vrijdag hadden we dus onze vlucht al terug richting Campo Grande en ik vond het ietwat spijtig dat het al voorbij was, want ik had me echt wel goed geamuseerd daar.

Maar geen nood, want zaterdag was er al terug een feestje georganiseerd in onze school! Ik heb me dus nog niet verveeld sinds ik thuisgekomen ben Jhaha

Hele dikke zoentjes en voor iedereen heel veel succes met de examens!

A ja, mededeling: 5 juli ben ik terug! (Maar voorlopig heb ik het hier nog heeeeel erg naar mn zin ;) Beijosss)

Het is alweer een maandje geleden dat ik nog een verslagje achterliet dus hoog tijd voor een update van de afgelopen maand. Ik heb het hier superdruk gehad en nooit eerder besefte ik dat ik zo´n wildwest-leventje had hier - met cowboys en indianen Jhaha geen grapje nee! - dat de paashaas niet voor elk kind op de wereld eitjes in de tuin komt verstoppen en dat de inwoners van m´n dorp niet gelogen hadden toen ze zeiden dat er hier wel eens een krokodil of jachtluipaard uit de bosjes tevoorschijn kan komen...

Het eerste weekend van april (zondag 5 april) begon al goed: er was een lasso-toernooi georganiseerd even buiten het dorp. Dat klinkt inderdaad enorm spannend en vandaar dat ik toch wel even wilde gaan verkennen hoe dat er juist aan toegaat. Dus met een paar vriendinnen onder de arm en een opgeladen fototoestel richting de manege waar dit spektakel zich afspeelde! En wauw!! Het was echt helemaal zoals ik het mij had voorgesteld!!! Cowboys die, vanop een paard, met een lasso een koe moesten vangen!! Ik kreeg er echt niet genoeg van en kon maar niet geloven dat er nog échte cowboys met échte lasso´s bestaan en dat die dan ook nog eens in Brazilie wonen! (Je zou toch eerder aan Texas denken dan he). Ik heb superveel foto´s getrokken, een paard van een of andere cowboy te leen gekregen en zelf een koe gevangen!! Jhaha nee dat laatste is niet waar, maar ik heb wel even een paard mogen lenen en heb zelf een rondje gereden! Dat is al grensverleggend genoeg he Jhaha Wat me nog opviel aan die cowboys: wat voor lelijke nutteloze broeken doen die nu over hun jeans aan!! Daar zit dus gewoon een gat in he, echt hilarisch! En ik heb er bewijzen van! (zie foto´s!) Nog iets leuk: het was die dag toevallig ook de verjaardag van m´n zusje en toen ik haar even aan de lijn had, begonnen mijn vriendinnen hier in het Nederlands te zingen voor haar! Superlief toch he! Jhaha (Gelukkige verjaardag nog he Lauranne!! ;))

En toen kwam Pasen er al bijna aan he. Dus woensdag de 8ste al onze spullen in de auto geladen om de feestdagen bij familie in Mato Grosso te kunnen vieren! Na een 14uur durende autorit (ja da´s ver, maar een slaapkop als ik heeft daar niet zoveel last van) zijn we dan eindelijk aangekomen in Casceres! We werden er warm ontvangen door de broer van m´n gastmama en zijn vrouw! We waren met een heel gezelschap (tante, oom + kleindocher, tante + kleindochter, Liz, Izabel, een neef en ik) maar ze hadden daar zo een mooi en groot huis dat er echt wel plaats was voor iedereen. Donderdag- en vrijdagavond zijn we lekker uitgeweest in dit supergezellige stadje. Iets wat jullie moeten weten over Casceres en wat het zo´n speciaal en mooi stadje maakt is dat er een rivier recht door de stad stroomt. De mensen houden dus ook van vissen en toen ik daar was heb ik zelfs elke dag vis gegeten! Donderdag vonden de mannen het een ideaal weertje om hun hengels uit te slaan en dus eten op tafel te brengen (just like the old times hihiJ) wij, vrouwen, haalden liever onze portefeuille boven voor een dagje shoppen! Dan zaterdag hebben we ons shopuitje nog eens overgedaan maar dan in... Bolivia! Het stak wel een beetje tegen want er waren niet zoveel winkels, maar ze beloofden me dan maar ineens dat ze me nog zouden meenemen naar Corumbá, vlakbij de grens met Bolivia, waar heel wat koopjes te doen zijn wat kleren betreft! Ondertussen was het dan al zaterdagavond en dat was dus het moment waarop Pasen gevierd werd hier in Brazilie. Hoe? Met lekker eten en de nadruk op veeeeel dessert!! Mij heb je dus niet horen klagen hahaJ Paasdag is hier niet echt speciaal – toen hebben we onze 14uur durende autorit naar huis dan maar gehouden. Nog wat weetjes over Braziliaans Pasen: iedereen kent het verhaal van de paashaas wel, maar in dit land komt ie niet langs... (snifsnif ) Geverfde gekookte eitjes heb ik ook niet gezien maar toen ik erachter vroeg, legde m´n gastmama uit dat sommige mensen zich daar wel mee bezighouden. Voor de rest: al chocolade wat de pot schaft en paasmaandag iedereen achter de schoolbanken! Nog een Feliz Pascoa trouwens! :)

Oké, maar nu terug naar m´n wildwest verhalen! Ik zeg altijd maar: waar cowboys zitten, zitten ook indianen! En inderdaad: zondag 19 april kwamen ze, gewapend met pijl en boog, te voorschijn. We bezochten hun in hun hutten in de aldeias, de indianenwijken, even buiten ons dorp. Het was hún dag vandaag, dus om ons te entertainen haalden ze hun traditionele danskunsten nog eens boven en verwenden ze ons op niet minder  dan de regendans! Ik heb ook nog een hele fotoshoot gehouden met de indianenmeisjes en –jongens. Om jullie toch geen verkeerd beeld te geven: de hedendaagse indianen uit Mato Grosso do Sul dragen in het dagenslijkse leven géén pijl en boog, wonen niet in hutten maar in huizen, dragen normale kleren en beschilderen zich dus ook niet op hun gezicht en lichaam! Voor deze ene dag maakten ze graag een uitzondering, het was immers feest in de aldeias! Jhaha

Hier eindigden dus m´n wildwest-avonturen, maar geen nood: de volgende stop was op de Afrika-safari Jhaha. Maandag en dinsdag waren het verlofdagen (x aantal jaar geleden kwam Tiradentes, een strijder voor de onafhankelijkheid van Brazilie als ik het goed begrepen heb, op 21 april om het leven) dus dat was dan de ideale gelegenheid om de belofte van naar Corumbá te gaan, in te lossen! We vertrokken dus lekker vroeg en ze hadden me gewaarschuwd dat ik maar beter m´n traditionele dutje tijdens de autorit achterwege zou laten dit keer, want we gingen recht door de Pantanal uit en wie weet kwam er wel een exotisch beest te voorschijn! Op de weg er naar toe, is er op een paar speciale vogels na, niet te veel te voorschijn gekomen, dus hebben we maar zelf een stop gehouden bij een rivier waar krokodillen zaten. Er was ook een cafeetje vlakbij en het gerucht deed dus de ronde dat de bazin van het cafeetje voor elke krokodil een naam heeft verzonnen en dat dat beest ook effectief luistert naar z´n naam! Nu zou het leuk geweest zijn, moest ik dat gerucht kunnen bevestigen, maar nee sorry, de eigenares van het café wou ons dit wonder niet tonen – volgende keer misschien toch iets kopen in haar zaak? Don´t worry, dit weekend gaan we al terug, we maken er nog wel eens een stop! Omdat er dus niks bijzonders gebeurde, zijn we maar zelf dichterbij gegaan voor een paar leuke foto´s. Maar het zijn toch echte griezels van beesten hoor, die krokodillen... Die bleven daar maar zitten als verdoofd dat het standbeelden leken – hoop dus ook niet op sensationele foto´s met hun bek open klaar om aan te vallen ofzo. Maar ik durfde ook niet te dichtbij komen, ik zou hun tanden misschien toch liever niet zien nee Jhaha In Corumbá zelf zijn we enkel de grens overgestoken naar Bolivia om daar te shoppen! Twee dagen op rij! En dan heb ik nog niet eens veel gekocht. Alleen een jeansbroek die belachelijk goedkoop was, een jasje en een ketting! We waren blijven slapen in een leuk hotel, dat niet eens duur was en de volgende dag keerden we dus terug richting Nioaque! En toen gebeurde het: uit het niets, een jachtluipaard komt tevoorschijn en steekt even de weg over!!! Wauww eindelijk heb ik dat prachtige beest eens in het echt gezien. Het was wel snel weg want ik greep nog naar m´n fototoestel maar het beestje was al verdwenen. Maar ik was tevreden, de allermooiste dieren die stuk voor stuk symbool staan voor Pantanal ben ik tegengekomen! Het was dus echt een zalig weekendje!! J

Dit weekend gaan we trouwens terug, dus hopelijk kom ik nog eens een jachtluipaard tegen en hopelijk kan ik jullie volgende keer vertellen of krokodillen werkelijk naar hun naam luisteren als je ze er een geeft!

Beijos e abraços!!!

PS: aan m´n allerliefste vriendinnetjes: bedankt voor het filmpje he!! Ik heb nu echt een goed beeld gekregen op jullie bezigheden in Leuven!! ;)haha Kusjes! Saudades de vocês...

Heej iedereen! Oke, het is alweer even geleden dat ik nog iets van me liet horen, maar de tijd vliegt hier werkelijk en ik kan niet geloven dat deze maand alweer voorbij is... Even de belangrijkste gebeurtenissen op een rijtje!

Ik ben deze maand 19 geworden (15maart) en dat heeft mijn gastmama niet ongemerkt voorbij laten gaan!! Jhaha Ze had namelijk een verrassingsfeestje voor me inelkaar gestoken, met ballonnen, verjaardagsslinger en superveel eten! Van rijst met vlees tot hapjes en natuurlijk brigadeiro en als hoogtepunt... chocoladecake!! Jhaha Al m´n beste vriendinnen waren daar en de familie was er ook, het was echt super!! Mijn vriendinnen hebben zelfs onze Vlaamse birthdaysong gezongen, jawel in het nederlands! (ik heb dat liedje al zo vaak moeten zingen op anderen hun verjaardag dat iedereen het ondertussen wel kent hehe). Izabel en Liz hadden echt superfel hun best gedaan om er een onvergetelijke avond van te maken en dat is het ook geworden! Voor het eerst besefte ik dat het echt wel moeilijk gaat zijn om afscheid te nemen van iedereen in juli..

Dan zijn we nog een weekendje naar Dourados geweest, vermits Izabel daar een vergadering van AFS had. Ze zit in het AFS comite en is verantwoordelijk voor mijn dorp (Nioaque). Ze heeft zelfs een grote vlag van ´AFS Nioaque´ gekregen en die zag er echt super uit hahaJ We gaan binnenkort nog wat reclame maken voor AFS in de scholen, daar kijk ik ook al naar uit! Oke, terug naar het weekendje  in Dourados! We hebben er eigenlijk niet zo veel gedaan, vermits Izabel een vergadering had, maar het is gewoon supergezellig geweest onder ons tweetjes! We zijn lekker gaan eten in een restaurantje en natuurlijk een uitje naar het shoppingcenter zat er ook bij!

Het weekend erna zijn we naar Campo Grande getrokken en toen was Oskar er ook bij! We zijn de hele dag in de shopping gebleven en we zijn naar de cinema geweest. We hebben de film  `Quem quer ser um millionario?´ (ik weet de engelse titel niet) gekeken, supergoed - die had ook een paar oscars gewonnen - over een arme jongen uit India die het tv-spel `Wie wordt multimillionair´ wint. Ja dat klinkt misschien niet zo geweldig, maar het was echt de moeite die film! De shopping blijft toch echt een attractie hoor. Nu kon je dus in een plastieken (lucht)bel kruipen, vervolgens blazen ze die vol lucht en dan kon je blijven drijven op water, terwijl je in die bel zat Jhaha Dat was keigrappig, het was wel alleen voor de kindjes dus neee, ik ben niet in zo´n luchtbel gekropen hahaJ Nog iets wat ik niet wist: in de braziliaanse carrefour mag je dus geen foto´s trekken van de paasversiering (er hingen allemaal paaseieren op en dat was echt wel mooi)! Ik heb er toch eentje getrokken, tot de security-man me op m´n schouder tikte. Ik wilde nog uitleggen dat ik een uitwisselingsstudent was (dan mag je namelijk alles, of toch bijna alles) maar hij was al weg.

Nog even melden hoe het nu tussen mijn gastzus en mij gaat: beter maar nog altijd niet geweldig. Het zal wel terug in orde komen voor ik naar huis ga denk ik. Ik zie haar ook niet veel, want ze woont nu in Campo Grande he.

Voor de rest nog even een leuk detail: ik merk de laatste tijd dat er hier veel struisvogels zitten, iets wat me voordien nooit opgevallen is! Ik zag ze tijdens de autorit naar Dourados en naar Campo Grande in het veld naast de weg zitten. Er zitten ook ineens veel meer papegaaien hier, die zitten zelfs in school! Dan ben ik toch weer even een toerist als ik zo een exotische vogel zie! Dan blijf ik die nog even nastaren als die komt overgevlogen en heb ik al spijt dat ik m´n fototoestel niet bij had. Jhaha

Nog  1 ding: ik heb foto´s bijgezet op de blog! Voor wie het nog niet gezien had: er staan meer dan 500 foto´s op van de noordoostenreis, ook van carnaval en van mijn verjaardagsfeestje... Dus als jullie willen zien welke knotsgekke telefooncellen er in Bonito op straat stonden (geen grapje, Londen is er niks tegen!) en welke cadeautjes ik allemaal gekregen heb voor m´n verjaardag, gewoon even doorklikken naar `foto´s´! De foto´s van de kinderen in de luchtbel op het water staan er wel nog niet op, van de paaseieren in de carrefour ook niet, maar ik zet ze er zo snel mogelijk op!

Dikke zoenen!

Even overlopen wat er de afgelopen maand allemaal gebeurd is!

Eerst en vooral had ik mijn eerste schooldag terug (16 febr). Was eigenlijk niet veel speciaals, de leerkrachten hebben zo wat domme spelletjes gespeeld (welke beroemdheden neem je mee naar een onbewoond eiland? Brad Pitt natuurlijk! haha). Ik zit samen met dezelfde klas als vorig jaar, maar er zijn weer heel wat nieuwe gezichten bij, dus dat is nog wel fijn, kan ik nog wat nieuwe mensen leren kennen!

Ik heb ondertussen ook weer een nieuwe hobby gevonden: watergymnastiek! Ja lach maar, maar dat is dus echt wel vermoeiend! :) haha Het is ´s avonds in een openluchtzwembad en na de les zet de leraar dat liedje van Wonderful World op en dan mogen we nog wat blijven drijven en naar de sterren kijken! Ben ik elke keer heel relaxed als ik naar huis terug ga haha:D.

Mijn gastzus is in haar appartement in Campo Grande gaan wonen ondertussen (ze is unief begonnen), dus ik ben ongeveer ´enig kind´ nu. Valt nog wel mee moet ik zeggen, Oskar en z´n gastbroertje komen bijna elke namiddag langs om te zwemmen of te zonnen. Ik ben dus ook vrij vaak naar Campo Grande gegaan de afgelopen maand, om het appartement op orde te helpen. Was vrij saai eigenlijk, heel de tijd meubels verslepen...

En dan… de langverwachte Braziliaanse carnaval!!! We zijn om deze feestelijke tijd van het jaar door te brengen naar Bonito getrokken. Dat is het toeristische centrum van de Pantanal, dus er was heel wat volk. Carnaval betekent hier niet 1 avond, maar 5 dagen feest (20-24 febr)!! De eerste avond heb ik hier in Nioaque doorgebracht en de sfeer zat er al goed in, maar Bonito was echt geweeeeeeldig!! Mensen parkeren hun auto in het midden van de straat, muziekboxen vol open en iedereen dansen, in het midden van de straat! Kan je het je voorstellen? Het was echt fantastisch… Door de dag gingen we dan naar een rivier en hielden we een pic-nic of een barbeque en ´s avonds allemaal terug naar het centrum om te feesten! Ik heb er ook krokodil gegeten!! :Dhaha, ja was echt wel lekker, smaakt een beetje naar kip, maar met meer pit! Enig nadeel aan deze carnaval… Mijn gastzus die bijna elke dag in Bonito een jaloerse woede-aanval kreeg… Ze heeft dus wel wat een domper op de feestjes gezet en sja, ze gedroeg zich echt als een klein kind. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt, maar nu had ik er toch echt mijn buik wat van vol. Vandaag is ze terug thuis gekomen voor het weekend, maar ze heeft nog geen twee woorden tegen me gezegd… Gelukkig is mijn gastmama Izabel heel eerlijk als er ruzies tussen haar ´twee dochters´ zijn, dus dat heeft me er wel bovenop geholpen, want ik was er echt wat triestig van. Nu trek ik me er niet meer veel van aan, ik vind het superspijtig dat het zo is gelopen, maar ik probeer er wel nog een paar leuke maanden van te maken voor ik alweer terug naar huis moet…

Voor de rest: het is hier verschrikkelijk heet! Bijna 40 graden denk ik en ik heb een nieuwe verslaving: appelsienen!! :Dhaha Ja we hebben er een hele boom van vol in de tuin en als het even kan eet ik er elke dag eentje! Nog iets wat jullie misschien moeten weten voor als ik binnenkort terugkom: Jullie krijgen maar liefst acht kilo Anneleen extra om te knuffelen :)haha, ok dat is eigenlijk niet grappig, maar AFS had ons wel gewaarschuwd dat we wat kilo´s gingen bijkomen en ze hadden ons er meteen bij verteld dat, eens terug in eigen land, de kilo´s er vanzelf terug afvliegen. Zo horen we het graag he, dus ik maak me er niet te druk om.

Nog een weetje, ik heb vandaag reclame op tv gezien voor… Matroesjka´s het tweede seizoen! :Dhaha Was wel grappig om terug wat Vlaamse koppen op het scherm te zien.

Hele dikke zoenen en... ik mis jullie allemaal heel fel!!

xxxx

Eerst en vooral: heel fel bedankt aan iedereen die een kerstkaartje gestuurd heeft!! Toen ik thuiskwam van mijn reis lagen er maar liefst 11 kaartjes en brieven op me te wachten dus daar was ik superblij mee! :)

De noordoostenreis was echt… waaaauww, maravilhosa!!! Echt een zalige reis waarbij ik de mooiste stranden en de bekendste steden van dit land heb mogen bewonderen. Er hing ook een superleuke sfeer in de groep en ik heb veel nieuwe mensen leren kennen… De afgelopen maand is er eentje om nooit meer te vergeten!!

Het begon dus allemaal toen Oskar en ik aankwamen in Sao Paulo (3 jan) met het vliegtuig. Normaal gezien stond er ons dus iemand op te wachten van BeloTours om ons naar het hotel te brengen, maar typisch, er was niemand te zien. Geen probleem, op z´n superbraziliaans zijn Oskar en ik op ons gemakje de luchthaven wat gaan verkennen (monsterluchthaven, veel leuke winkels), geld gaan afhalen, nog wat oude dollars gaan wisselen en daarna werd het dan toch eens tijd om mijn noodtelefoonnummers erbij te halen en wat telefoontjes te plegen. Enfin, dat was dus een ramp, die hele lijst telefoonnummers, want je moet daar altijd zo wat extra nummertjes bijzetten afhankelijk van naar welke staat je belde, en daar konden we toch niet zo goed aan uit. Ik kon zelfs niet naar Izabel bellen dus ik zat ondertussen wel met m´n handen in het haar – en Oskar was ook geen grote hulp – en toen, ik was aan een zoveelste telefoonpoging bezig, had Oskar z´n naam op de intercom gehoord. En twee minuten later werd ook mijn naam afgeroepen! Stel je voor, in zo´n grote luchthaven, dat is me dus nog nooit overkomen! Maar kom, wij naar de infobalie gesneld en ik vroeg nog aan de vrouw achter de balie wie onze naam had afgeroepen, maar de kerel van BeloTours tikte me al op de schouder en had m´n valies al in z´n handen om mee te dragen naar de auto. Vriendelijke mensen van BeloTours dacht ik al, tot ze ons nog 80 RS aanrekenden voor het vervoer van de luchthaven naar het hotel! Gelukkig waren we met twee, konden we de prijs nog delen. Dan in het hotel aangekomen kwamen we meteen andere uitwisselingsstudenten tegen en hebben we nog de hele avond domme spelletjes gespeeld! De sfeer was gezet!:)

Zondag (4 jan) hebben we de hele dag in de bus gezeten, maar de bus – de ASS-bus haha wat een naam he! – was supercomfortabel met zetels die je goed kan platleggen en een tv-scherm voor je neus, dus het was nog niet zo erg. ´s Avonds aangekomen in Brasilia en de volgende dag (5 jan) citytour! We hebben veel gebouwen gezien, alleen maar gebouwen eigenlijk, maar ik was eigenlijk echt wel verbaasd wat een moderne stad Brasilia wel niet was. Lijkt heel Europees met al die architectuur-kunstwerken. We zijn ook nog een kijkje gaan nemen naar president Lula z´n huis (amai wat een villa) maar mr president himself zijn we uiteraard niet tegengekomen.

Dinsdag weer busdag (6 jan) en dan aangekomen in Lencois...in de gietende regen. Het bleef maar regenen – sommige hotelkamers waren al overstroomd – en de mensen van het hotel zijn één voor één al onze koffers met een paraplu uit de bus moeten gaan halen. Woensdag (7 jan) was het wel al opgeklaard en hebben we de voormiddag vrij gekregen om het stadje te ontdekken. Superschattig stadje!! Deed me heel erg aan Frankrijk denken, met van die kleine kasseien-straatjes en overal leuke restaurantjes en gezellige souvenierwinkeltjes. Wel supertoeristisch, maar dat stoorde me echt niet. In de namiddag zijn we dan naar watervallen gewandeld waar ook een natuurlijke glijbaan was, maar omdat het de avond ervoor zo fel geregend had, was de stroming er te sterk dus dat hebben we niet kunnen doen. Maar het was hoedanook een leuke dag, want we konden nog altijd gewoon in de watervallen gaan zitten :)hihi. Donderdag dan (8 jan) zijn we naar grotten gegaan waar een gids ons heeft rondgeleid en waar het echt pikdonker was, dus het was van dicht bij de gids te blijven vermits die als enige een lantaarn had! Eventjes ook alle lichten uitgedaan om te zien hoe donker die grot eigenlijk wel niet was, dat had ik ervoor ook al door, ik was al twee keer bijna gestruikeld over een steen of iemand anders z´n voeten. Daarna zijn we een berg opgeklommen – ik weet de naam echt nietmeer! – maar het was een hele hoge we hadden er dus wel een indrukwekkend uitzicht. Veel gewandeld die dag, het was heel vermoeiend maar ´s avonds toch nog genoten van een capoeirashow en een beetje capoeirales! Superleuk… om naar te kijken, zelf ben ik toch niet zo´n talent :)haha.

Daarna weer een dagje busdag (9 jan). Ok, wel geen hele dag dit keer want in de namiddag zijn we nog een schildpaddenproject gaan bezoeken ‘Projeto Tamar’. Vond ik eigenlijk niet zo speciaal, maar het was wel eens leuk om te zien. Ik heb er ook voor de eerste keer sinds ik hier in Brazilie woon het strand gezien!! Whooo, super, het was wel niet meteen het mooiste strand, maar ik was wel wat euforisch :)hihi. Ik ben altijd al een grote fan geweest van zon, zee en strand! Zaterdag (10 jan) in Salvador was ik dan ook superblij toen we met een boot naar een verlaten eiland gingen en wauw… Paradijs gewoon!!!! Het leek wel of we op het eiland van Lost gestrand waren! We moesten van de boot springen en naar de kust zwemmen om op het strand te geraken en terug naar de boot zwemmen als je je spullen nodig had. Een klein bootje heeft dan ons eten naar het strand gebracht en dan hebben we een picnic gehouden! Echt een zalig dagje strand! Zondag (11 jan) was het tijd voor de citytour. We hebben eerst Mercado Modelo bezocht, een marktje waar heel wat toeristen de typische souveniertjes uit Bahia komen shoppen. Vervolgens de bekende lift genomen die het lage stadsgedeelte van Salvador met het hoge verbindt. De gids wees ons nog even de belangrijkste kerken en standbeelden aan en daarna konden we onze eigen gang gaan en de stad verkennen. Dit was ongetwijfeld de mooiste stad van de reis!! Om ons bezoek aan de hoofdstad van Bahia nog mooi af te sluiten, gingen we ´s avonds nog naar een optreden van Carlinhos Brown. Hij heeft het als arme jongen tot een grote Braziliaanse beroemdheid gemaakt en de show was echt geweldig. Een voorproevertje op carnaval en we hebben dus ook superveel gedanst! Echt een superfijne avond!!

Maandag (12 jan) weer een busdagje richting Recife! Dinsdag (13jan) zijn we meteen naar een beroemd strand in de buurt getrokken: Porto de Galinhas. Geweldig mooi strand en in het stadje kon je de meest schattige winkeltjes vinden. Weer een geslaagd dagje zon, zee en strand dus! :) Woensdag (14 jan) weer citytour om de stad te verkennen, maar dit was veruit de saaiste citytour van de hele reis. In het centrum viel niet veel te zien vond ik en ons namiddagje in het museum van de kunstenaar Brennand was al helemaal slaapverwekkend maaar…onze avondactiviteit maakte wel alles goed :)! We gingen immers voor een avondje carnaval vieren in hét carnavalstadje Olinda! We vormden onze eigen carnavalgroep en onze gids Bernardo had voor een bandje gezorgd om ons te begeleiden door de straten. Daar hebben we de hele avond gedanst tussen 3 levensgrote poppen die ook mee liepen in onze stoet :)haha Superavond!

Donderdag (15 jan) iedereen weer op de bus, klaar voor ons volgend avontuur in Fortaleza!!! Vrijdag (16 jan) hebben we lekker relaxed op het strand in Fortaleza. Je kon er een massage op het strand laten doen – daar zei ik natuurlijk niet nee tegen :)hehe – en ik heb er ook paardgereden! Mijn paard had wel een eigen willetje en wou de hele tijd de zee inlopen, maar gelukkig was er nog een begeleider bij die wat controle had en ook doof bleek te zijn voor mijn geschreeuw haha:). In zee gaan zwemmen was wel geen optie vandaag, de golven waren echt wild. Oskar kwam zelfs het water uit met bloed op z´n hoofd, ik weet ook niet juist hoe ie dat voor elkaar gekregen heeft maar ik denk dat hij met z´n hoofd tegen de zeebodem geschuurd heeft ofzo… Dikke witte pleister erop en het was opgelost! :)

Zaterdag (17 jan) zijn we terug vertrokken richting Jericoacoara. We konden wel niet tot in het stadje zelf geraken met onze ASS-bus dus die hebben we dan moeten inruilen voor de Turtle-bus (een rammelding waar schildpadden op geverfd stonden) en twee jeeps. Dus met onze nieuwe, avontuurlijke voertuigen zijn we na een tochtje door de duinen aangekomen in Jericoacoara. De volgende dag (18 jan) was echt een triestige dag… De hele dag heeft het geregend. We hadden de hele dag vrij gekregen, maar er was echt niks te doen door die regen. We zijn nog naar het strand gegaan, maar al rennend naar het hotel moeten terugkeren in de gietende regen. In de namiddag ben ik dan maar met een vriendin naar een internetcafé getrokken omdat er toch niets anders te beleven viel. ´s Avonds toen het dan toch eindelijk wat gestopt was met regenen zijn we het stadje gaan verkennen: supergezellig! Maar wel heel toeristisch, de prijzen lagen vaak ook dubbel zo hoog als in de andere steden. Maandag (19 jan) zijn we er op uit getrokken voor een jeeptochtje! Zalig en supermooi uitzicht! De duinen in Jericoacoara deden me denken dat ik in de woestijn beland was en smiddags zijn we even gaan uitrusten bij een zoet meertje! Om dan de dag nog mooi af te sluiten hebben we nog forro-les gehad. Forro is de typische dans van het noordoosten. Ik bakte er weer niet te veel van maar heb me wel geamuseerd :)!

Dinsdag (20 jan) weer een busdagje richting Natal. Woensdag (21 jan) hebben we in de voormiddag het ford van Natal bezocht en daarna zijn we lekker gaan relaxen in het hotel. Ik heb de hele namiddag heen en weer gelopen van de sauna naar de jacuzzi en terug. :)haha Echt heerlijk!

Donderdag (22 jan) iedereen de bus op om ´s avonds in Aracajú aan te komen, er te blijven slapen en vervolgens terug vroeg op te staan voor nog een busdagje! Onze eindbestemming was namelijk Itacaré en dat lag niet bij de deur. De busrit liep zelfs zo erg uit – door een gescheurde band ofzoiets – dat we pas om 6 uur smorgens aankwamen. De volgende dag (24 jan) hebben we dan vrij gekregen zodat we wat konden uitrusten, maar het was echt te mooi weer om de hele dag in bed door te brengen! Dus om 9 uur terug opgestaan en met een paar anderen erop uitgetrokken om het strand en het stadje te verkennen. Toen we terug in het hotel aankwamen had onze gids Bernardo een loting gedaan over wie mee mocht naar een ander strand. Een experiment waarbij zeven mensen van onze groep de ´testpersonen´ waren en als het een succes was, zou het volgend jaar in het programma verwerkt worden. Ik was er niet bij, maar vond het prima om lekker te chillen aan het strand van Itacaré. Het was eigenlijk een heel vuil strand, maar ik heb me er prima geamuseerd. Je had er wel nog een mooi uitzicht en ik heb ook een (nep)tattoo laten zetten!! :) haha Je zal het later wel op de foto´s zien! Zondag (25 jan) dan zijn we naar het strand Itacarezinho getrokken en wauuw… dat was echt het mooiste strand van de hele reis!!! We zijn er de hele dag gebleven en hebben nog een wandeling gemaakt naar twee andere, kleinere stranden die halfverlaten waren! Echt supermooi, was de beste stranddag van de hele reis! Ik wil er zeker nog eens teruggaan!! :)

Maandag (26 jan) terug busdag en ´s avonds aangekomen in ons hotel in Arraial d´Ajuda. Dinsdag (27 jan) zijn we meteen een bezoekje gaan brengen aan het supertoeristische, naburige stadje Porto Seguro. Rustig dagje om souveniertjes te kopen en in de namiddag lekker uitrusten op het strand! ´s Avonds moesten we dan toch nog eens tijd maken voor een feestje! Het was niet goedkoop, maar met de taxi, met de boot en nog eens met de taxi kwamen we vanuit Arraial d´Ajuda aan op onze feestbestemming in Porto Seguro! Zalig gedanst tot smorgens vroeg en een paar uur later (28 jan) stapten we al de bus op richting Trancoso (ook niet zo ver van Arraial d´Ajuda) om er nog eens een lekker relaxdagje op het strand van te maken. Supermooi strand met helderlblauw water! Ik heb echt genoten van deze dag!!

Donderdag (29 jan) kon iedereen lekker slapen op de bus, want we kwamen ook dit keer snachts pas aan in…Rio de Janeiro!!! Vrijdag (30 jan) hadden we een druk schema voor de boeg, dus smorgens al vroeg terug opgestaan om de stad te verkennen. Onze gids leidde ons langs kerken en standbeelden, rustige straatjes en de drukke winkelstraten en het chique café Confeitaria Colombo! In de namiddag brachten we een bezoekje aan het HardRockCafé en we beklommen Pão de Açúcar (2 hoge bergen die naast elkaar liggen en je een supermooi uitzicht over de stad geven) met de speciale liftjes. Om de dag nog goed af te sluiten, konden we ons danstalent nog een showen in de Samba- en Funkles! Geweldige dag in Rio! Dan ons allerlaatste dagje (31 jan) zijn we de beroemde Cristo Redentor gaan bezoeken – echt wel een indrukwekkend beeld als je er zo naast staat! – en daarna zijn we naar het strand van Ipanema getrokken! Nog even uitrusten daar en daarna richting Maracanã – het beroemde voetbalstadion van Rio - voor een voetbalmatch van Fluminense tegen Resende. De sfeer was echt geweldig, zeker toen onze ploeg (Fluminense) wat goals begon te maken! :) En dan was er de laatste avond al, voor iedereen terug naar huis zou vertrekken… Normaal zouden we nog naar een optreden in het HardRockCafé gaan of anders zou Bernardo wel een zaaltje voor ons regelen dat we nog wat samen konden zijn met de hele groep… In plaats daarvan was Bernardo ziek en er was niets geregeld en iedereen zat zowat verspreid in het hotel… Dus het was eigenlijk een trieste laatste avond… Maar dat weegt natuurlijk niet op tegen de 30 andere fantastische dagen van de reis!!! :)

De volgende dag (1 febr) moest iedereen terug afscheid nemen van elkaar en ja, er zijn toen wel wat traantjes gevloeid… Daarbij kwam nog eens dat Oskar en ik ons vliegtuig richting Campo Grande gemist hadden – de bus die ons tot op de luchthaven in Sao Paulo bracht, was een uur te laat aangekomen – maar gelukkig heeft onze ´chaperone´ Joao Paulo (lees ex-AFS-student die de hele reis gratis mag meedoen en dan ook nog eens niks moet doen, buiten flirten met de monitrice ;)hehe jaa twas me er eentje die Joao Paulo!!) ons goed geholpen. We hebben wel weer een 440 reais extra moeten betalen voor onze nieuwe vlucht, dus dat was wel een tegenvaller. Maar toen we uiteindelijk aankwamen in het vertrouwde Campo Grande stonden Izabel en Lizziane ons al met open armen op te wachten en ze leken echt blij ons te zien, ook al hadden ze door onze gemiste vlucht de hele namiddag nog op ons moeten wachten. Toen ik thuis kwam in Nioaque voelde ik me ook echt thuis. Heel fijn gevoel, ik heb dus ondertussen m´n plekje toch al gevonden hier. :)

Lizziane is ook niet blijven stilzitten deze maand zo bleek, want ze had meegedaan aan een ingangsexamen Publiciteit en Propaganda waarbij ze supergoede resultaten behaalde, dus zij gaat vanaf maandag studeren in Campo Grande! Ik ben zoooo blij voor haar he, maar wel wat spijtig voor mij dat ik nu ´enig kind´ ben in Nioaque. Maar we zullen haar wel elk weekend gaan bezoeken daar of zij komt naar Nioaque. Mijn school begint pas de 16de februari dus ik ga volgende week nog eens mee naar Campo Grande om te helpen haar kot op orde te brengen. Ik kijk er wel een beetje naar uit dat de school begint, want sinds ik zo terug thuis ben van de reis verveel ik me hier wel wat. Ik ben dit jaar ook van plan om actief de lessen mee te volgen hier zodat ik me al iet of wat kan voorbereiden om er volgend jaar terug in te vliegen… Maar nu nog even genieten van het mooie weer, het zwembad in de tuin en een (portugees!) boekje! :)

Hele dikke zoenen en… nog veel plezier daar in de sneeuw! :)hehe

Nog even snel een berichtje posten voor ik op reis vertrek zaterdag!

Ik heb hier dus mijn eerste kerstmis gevierd in stralende zon! Geen sneeuw, geen vriestemperaturen en ´s avonds konden we tot laat buiten blijven zitten! Heel wat familieleden reisden naar ons dorpje om de feestdagen samen door te brengen. De kalkoen is hier ook een traditie en een kerstboom met veel pakjes eronder hebben ze hier ook. Niet zo verschillend van in Belgie dus, buiten het feit dat ze hier op 24 december tot twaalf uur snachts wachten om te eten en met pakjes uit te delen, want dan is het officieel kerstmis. 25 december wordt er niet meer veel gepland, ze feesten enkel op kerstavond dus. Gek genoeg in Denemarken is dat hetzelfde. Ze wachten wel niet tot 12 uur snachts, vertelde Oskar. Nog een leuk weetje uit Denemarken: in de maand december delen ze elke zondag pakjes uit aan elkaar!

Nieuwjaar moet nog komen (vanavond namelijk) maar ik zal jullie alvast de plannen voor vanavond vertellen: we gaan hier eerst een churrasco houden en daarna gaan we naar Jardim om te feesten. In die stad valt nog altijd meer te beleven, in Nioaque is niet zo veel gepland. Morgen ga ik dan toch mijn valies eens moeten pakken (dat haat ik echt verschrikkelijk) en dan vrijdag gaan we nog naar Bolivia om te shoppen. Kleren zijn daar blijkbaar heel goedkoop. En dan zaterdagmorgen heb ik een vliegtuig richting Sao Paulo!! Voor de geinteresseerden: het programma van de reis is te vinden op de site van het reisbureau: www.belobrasil.com.br Geef als login: afsbrasil in en als paswoord: exchangestudents. Vergeet ook niet op de amerikaanse vlag te klikken voor de engelse versie natuurlijk! :)

Alvast een `feliz ano novo´ en voor de studentjes nog veel succes met de examens!!

Dikke zoenen en tot in februari!